Terapia pedagogiczna

Terapia pedagogiczna to nowoczesne i skuteczne metody pracy z dziećmi i młodzieżą mającymi trudności edukacyjne na poziomie szkoły podstawowej jak również trudności rozwojowe utrudniające poznawanie świata. Zaburzenia rozwojowe i wychowawcze koryguje się poprzez odpowiednie oddziaływanie psychologiczne i pedagogiczne.

W terapii pedagogicznej oddziaływania wzbogacone są pracą nad motywacją uczniów, umiejętnością radzenia sobie z własnymi emocjami, wykorzystywaniem różnych metod uczenia się. Zajęcia te stymulują rozwój poznawczy, usprawniają funkcje odpowiadające za efektywną naukę.

Zajęcia z terapii pedagogicznej prowadzone są z uwzględnieniem specjalnie dobranych ćwiczeń do indywidualnych potrzeb ucznia.

Terapia pedagogiczna skierowana jest:

  • dla dyslektyków;
  • dla dysortografików;
  • dla dysgrafików;
  • dla dyskalkulików;
  • dla dzieci niesamodzielnych;
  • dla tych z wadami słuchu fonematycznego;
  • dla dzieci z zaburzeniami spostrzegania wzrokowego;
  • dla dzieci z zaburzeniami spostrzegania słuchowego;
  • dla mniej sprawnych manualnie;
  • dla tych, którzy mają problemy z nauką;
  • dla dzieci z problemami koncentracji uwagi;
  • dla dzieci nadpobudliwych psychoruchowo
  • Cele zajęć z terapii pedagogicznej to

  • usprawnianie deficytów percepcyjno - motorycznych;
  • rozwijanie samodzielności;
  • budowanie wiary we własne siły;
  • wspomaganie rozwoju psychicznego;
  • podniesienie efektywności uczenia się;
  • wyrównywanie i korygowanie braków w opanowaniu programu nauczania (czytanie, pisanie, liczenie, zapamiętywanie, kształtowanie wyobrażni przestrzennej i inne …);
  • eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń, w tym zaburzeń zachowania;
  • kształtowanie umiejętności;
  • usprawnienie zdolności koncentracji
  • RODZAJE ZABURZEŃ - Słowniczek

  • dysleksja - rozumiana jako trudności w czytaniu, przejawiające się zaburzeniami tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści
  • dysortografia - czyli trudności z opanowaniem poprawnej pisowni. Aby można było stwierdzić dysortografię trzeba sprawdzić, czy dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni. U dzieci popełniających błędy ortograficzne i nie znających zasad pisowni trudno mówić o dysortografii
  • dysgrafia - czyli niski poziom graficzny pisma (potocznie mówimy, że dziecko brzydko pisze). Litery pisane przez dziecko są koślawe, różnej wielkości i często lądują na niewłaściwej wysokości. Praktycznie wszystkie dzieci zaczynające pisać popełniają tego typu błędy, więc występowanie ich w pierwszym zeszycie nie stanowi podstawy do obaw. Problem pojawia się, gdy błędy utrzymują się mimo upływu czasu
  • dyskalkulia - czyli problemy w matematyce. Dzieci z dyskalkulią mają zwykle kłopoty z pojęciem liczby, porównywaniem liczebności zbiorów, ocenianiem co jest większe a co mniejsze i tak dalej
  • Terapię pedagogiczną prowadzi:

    Warszawa Centrum:

  • Katarzyna Pawluk